Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2020

ΛΕΣΧΗ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΚΑΚΙΟΥ

             Διαδικτυακά Μαθήματα Σκακιού Λέσχης Πλωμαρίου «Βενιαμίν ο Λέσβιος» 

   

Από Λέσχη Πλωμαρίου «Βενιαμίν ο Λέσβιος»

     Θα το εκτιμούσαμε δεόντως, αν αναρτούσατε την παρακάτω ανακοίνωση στην ιστοσελίδα σας:                 

«Με κοινωνική ευθύνη και κύριο γνώμονα την ασφάλεια και την υγεία των παιδιών μας, οι Ακαδημίες του Σκακιστικού μας τμήματος επαναλειτουργούν ακολουθώντας την ασφαλέστερη και πιο σταθερή προοπτική, αυτή των διαδικτυακών μαθημάτων. 

Την ευθύνη των μαθημάτων έχει ο FM  A. Μιχαηλίδης, διευθυντής ενός ήδη πετυχημένου ξεκινήματος από την περσινή σχολική χρονιά. Προσβλέπουμε στην αναπλήρωση του κενού που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας με διαδικτυακά μαθήματα μέσω ειδικής πλατφόρμας στο διαδίκτυο. 

Τα μαθήματα έχουν ήδη ξεκινήσει και οι διαδικτυακές τάξεις οργανώνονται σύμφωνα με την δυναμικότητα των παιδιών.» 

   

Πληροφορίες:

Λάμπρου Δημήτρης

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6972659397

Ώρες: 19:00΄- 21:00΄

E-mail: dlamprouplomari@gmail.com και beniaminlesbios@gmail.com

Με εκτίμηση,

Δ.Σ. Λέσχης Πλωμαρίου

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2020

ΝΙΚΟΛΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (1921-2020)

Αύριο θα γινόταν αιωνόβιος…

 

Η φωτογραφία είναι από την ανάρτηση της Παναγιώτας Καλαϊτζή.  

     Τα τελευταία χρόνια καμάρωνε, γιατί ήταν ο γηραιότερος στο Παλαιοχώρι. Μια μέρα πριν από τα γενέθλιά του, πήρε την αιώνια οδό προς τον Παράδεισο.

     Ο Δημήτριος Νικολιάς του Νικολάου γεννήθηκε στο Παλαιοχώρι το έτος 1921 και είναι γραμμένος στο Μητρώον Αρρένων Κοινότητας Παλαιοχωρίου Λέσβου με αύξοντα αριθμό 12. Ψηλός, λεπτός, ευπροσήγορος, με γλυκά καστανά μάτια κι ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπο, ανεβοκατέβαινε δυο και τρεις φορές κάθε μέρα την ανηφοριά που οδηγεί από την αγορά στο σπίτι του, στη μέση της ψηλής σκάλας προς τον Άγιο Νικόλαο.    

     Με τη σύζυγό του Μαρία απέκτησαν τρεις γιους, το Νικόλα, τον Παναγιώτη και το Γιάννη. Κι οι τρεις ξενιτεύτηκαν στην Αυστραλία, ο Παναγιώτης επαναπατρίστηκε πριν πολλά χρόνια, ενώ ο Γιάννης έμεινε λίγο καιρό στο Πλωμάρι. Η ζωή τους υπήρξε δύσκολη, αλλά πάντοτε ξεπερνούσαν τη φτώχεια, τις αντιξοότητες, τις αρρώστιες και τους θανάτους των αγαπημένων τους με καρτερικότητα.      

     Φιλόπονος και φιλότιμος, όλη του τη ζωή την πέρασε ασχολούμενος με αγροτικές εργασίες στα ελαιοκτήματα και στο αμπέλι του στο Ραχίδι, όπου είχε μικρή εξοχική κατοικία και παραθέριζε με την οικογένειά του τα καλοκαίρια. Προ ετών, αφού ξεπέρασε με εγχείρηση μία σοβαρή ασθένεια, υπέργηρος, φρόντιζε τη σύντροφό του μέχρι το θάνατό της και κάθε πρωί κατηφόριζε προς την αγορά για τον πρωινό καφέ. Μόνο τους τελευταίους μήνες ένας σοβαρός τραυματισμός τον περιόρισε μέσα στο σπίτι του.    

     Και τα χρόνια περνούσαν. Και πάντα χαιρετούσαμε με ευχαρίστηση τον συμπαθή συγχωριανό μας, σαν διακρίναμε την ευθυτενή φιγούρα του σε κάποιο καφενείο της αγοράς. Μέχρι χτες…    

 

     Εκφράζω τα θερμά συλλυπητήριά μου στους οικείους του. Ήταν άκακος και σεμνός, άνθρωπος με αξίες. Μια διακριτική παρουσία, μια όμορφη ψυχή. Ένα εκατόχρονο δέντρο με γερή παλιοχωριανή ρίζα. Πάντα παρακαλούσα να τον βρω ζωντανό, όταν ξαναπάω στο χωριό μας. Είχα κι έναν ιδιαίτερο λόγο: από μικρό παιδί τον άκουγα να με προσφωνεί "κουμπάρα", τιμώντας την κουμπαριά και τη φιλία που ένωνε τον παππού μου Θρασύβουλο με έναν δικό του συγγενή.

     Θα λείψει απ' το Παλαιοχώρι το χαμόγελο, η ευγένεια, η σεμνότητά του, η καλοσύνη του, αρετές σπάνιες σήμερα. Γι’ αυτό νιώθω πως αύριο θα κηδέψουμε το παλιό Παλαιοχώρι με τους φιλότιμους, τους εργατικούς, τους αξιοπρεπείς παλιούς ανθρώπους του και θ' απομείνουν να βασιλεύουν η αδιαφορία, η έλλειψη σεβασμού, η αγένεια, η κακία, η υβριστική συμπεριφορά με λόγια και πράξεις, η αδικία, η αναξιοπρέπεια, η αφιλοτιμία...

     Γι' αυτό τούτη τη στιγμή τα μάτια μου είναι γεμάτα δάκρυα κι αισθάνομαι διπλή λύπη, γιατί σήμερα χάσαμε ίσως τον τελευταίο Παλιοχωριανό με αξίες, έναν άνθρωπο με όμορφη ψυχή. Μακάρι να με διαψεύσουν όσοι απόμειναν ζωντανοί στο αγαπημένο μας χωριό…

 

     Ο Δημήτριος Νικολιάς του Νικολάου, που γεννήθηκε και πέθανε στο Παλαιοχώρι, αύριο θα περάσει από την αγορά για τελευταία φορά.

Αθήνα, 8 Νοεμβρίου 2020

Μυρσίνη Μ. Βουνάτσου

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2020

ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ Ν. ΧΡΗΣΤΟΣ - «Οι πετράδες της Λέσβου. Κοινωνικά δίκτυα, τεχνικές και τοπική ιστορία (1850-1950)»

 

Νέα έκδοση του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς


Χρήστου Ν. Χατζηλία   

«Οι πετράδες της Λέσβου.

Κοινωνικά δίκτυα, τεχνικές και τοπική ιστορία (1850-1950)»

 

 

     Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) παρουσιάζει τη νέα έκδοση, με τίτλο «Οι πετράδες της Λέσβου. Κοινωνικά δίκτυα, τεχνικές και τοπική ιστορία (1850-1950)», του φιλόλογου, δρ Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Χρήστου Ν. Χατζηλία.

     Η νέα έκδοση του ΠΙΟΠ εμπλουτίζει τις βιβλιογραφικές συμβολές του Ιδρύματος στο πεδίο των παραδοσιακών τεχνικών και του υλικού πολιτισμού. Το έργο επικεντρώνεται στα δίκτυα των μαστόρων-πετράδων της Λέσβου, στα οικοδομικά τους έργα (δημόσια κτήρια και ιδιωτικές οικίες), στην ανάδειξη της τοπικής μικροϊστορίας, καθώς και στα ευρύτερα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα του ανατολικού Αιγαίου.

     Ο Χρήστος Ν. Χατζηλίας ολοκλήρωσε το έργο του έπειτα από πολυετή αρχειακή έρευνα και μελέτη βιβλιογραφικών πηγών, σε συνδυασμό με επιτόπια έρευνα σε λιθόχτιστες κατασκευές της Λέσβου. Επιπλέον, ο συγγραφέας βασίστηκε στις προφορικές μαρτυρίες των παλιών πετράδων και σε πληροφορίες από συνεντεύξεις τους, ώστε να αποτυπώσει με ενάργεια το ευρύ δίκτυο εργασιών και τη «διαδρομή» της πέτρας, τη διαμόρφωση των οικογενειακών εργαστηρίων, την κινητικότητα των πετράδων εντός και εκτός Λέσβου, τον κατάλογο των πιο αντιπροσωπευτικών έργων, τις κοινωνικές και οικονομικές παραμέτρους της λιθοξοϊκής εργασίας.

     Ως μελέτες περίπτωσης ερευνώνται και αναλύονται τα χωριά Σκαλοχώρι και Ανεμότια, στη βορειοδυτική Λέσβο, απ’ όπου κατάγονταν σημαντικές οικογένειες πετράδων. Το πλούσιο φωτογραφικό υλικό της έκδοσης, που υποστηρίζει εικονογραφικά τη μελέτη, αποτυπώνει το δομημένο περιβάλλον και την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της Λέσβου, στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου και των κατοίκων της.

 

Οι πετράδες της Λέσβου.

Κοινωνικά δίκτυα, τεχνικές και τοπική ιστορία (1850-1950)

Χρήστος Ν. Χατζηλίας

Αθήνα 2020, σ. 256, εικ. 217, χάρτες 5, σχέδ. 15

ISBN 978-960-244-212-8

€ 42,00

Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς

Αγγέλου Γέροντα 6, Πλάκα

Τηλ.: 210-3256922 | www.piop.gr



 Aristeidis Kyriazis


Το βιβλίο "Η Λεσβιακή Φάλαγγα - Ιστορία των Προγόνων μας" της Κωνσταντίνας Βάκκα-Κυριαζή παρουσιάζεται στην Αμερική την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2020 από την Ομοσπονδία Συλλόγων Νήσου Λέσβου ΗΠΑ & Καναδά και από τον Σύλλογο Μυτιληναίων Αμερικής, στα πλαίσια του εορτασμού των 108 χρόνων από την απελευθέρωση της πρωτεύουσας της Λέσβου, της Μυτιλήνης, στις 8-12-1912.


Σ Υ Γ Χ Α Ρ Η Τ Η Ρ Ι Α
στη Συγγραφέα, στην Ομοσπονδία Συλλόγων Νήσου Λέσβου ΗΠΑ και Καναδά και στο Σύλλογο Μυτιληναίων Αμερικής.
 Χ Ρ Ο Ν Ι Α   Π Ο Λ Λ Α  
στο αγαπημένο μας Νησί και στους ξενητεμένους Πατριώτες μας...